İnsan için en zorlayıcı şey nedir, bilir misiniz? Ulaştığın ve şahit olduğun seviyeden geriye gitmek…
Bir zamanlar Süper Lig şampiyonu olmuş bir kulübün, herkesin gözü önünde hızla alt liglere düşüşünü izlemek çok üzücü… Bu duruma tanık olmak ise bambaşka bir dert… Avrupa’da dahi tanınan bir ekibin bu hale gelmesi gerçekten talihsizlik… Ancak yiğit düştüğü yerden kalkar misali, Bursaspor da zamanı geldiğinde mutlaka toparlanacaktır… Koskoca kulübün yok olacağını veya daha da aşağı düşeceğini kimse düşünmemiştir herhalde… Er ya da geç, gerçek Bursasporlular sahneye çıkacaktı…
Bu zorlu görevi üstlenenler Enes Çelik ve ekibi oldu. Adeta birer kahraman gibi bu sorumluluğu aldılar… Yeniden şampiyonluk umudunu yeşerttiler… Şehir için bir gurur kaynağı olmayı ve camiayı bir araya getirmeyi bildiler…
Elazığ 23 FK maçında, alıştığımız gibi harika bir atmosfer vardı ve taraftar topluluğu tam destek vermek için oradaydı… Doğru zamanda, doğru yerde takımlarının arkasındaydılar… Maç büyük bir heyecana sahne oldu… Kontrolün takımda olması, işleri ne kadar da kolaylaştırıyor aslında. Bu, uzun süredir özlemini çektiğimiz bir histi… Başkalarının sonuçlarını beklemekten yorulmuştuk…
Maça yine iyi ve tempolu bir başlangıç yaptık… Bursaspor, Adem Çağlayan ile yakaladığı olumlu ivmeyi sürdürüyordu… Kısa paslar ve hücuma yönelik oyun anlayışıyla Elazığ 23 FK’yı kendi yarı alanına hapsetti. Defansta ise, sezonun kritik maçlarından birinde, takımın tecrübeli isimlerinden Furkan Emre Ünver’in Mehmet Yiğit’in yokluğunda forma giymesi takdire şayandı.
Eleştiriler ne olursa olsun, Çağlayan’ın gelişiyle birlikte adeta yeniden doğan ve oyun kurucu rolünü üstlenen Sedat Cengiz’in performansı fark yarattı. Yedek beklediği dönemleri geride bırakan bu yetenekli futbolcu; oyunu, attığı goller, yaptığı asistler, kritik pasları ve hatta kaçırdığı pozisyonlarla bile bu döneme damgasını vurdu… Sezonun en kritik zamanında Musa Çağıran ile birlikte gerçek bir etki yarattılar. Bazıları Elazığ 23 FK maçının kolay olacağını sanıyordu ancak onlar da ligde kalma mücadelesi veriyor… Can havliyle oynayan bir takımın maçı kolayca bırakması beklenemezdi. Bu nedenle, kendi güçleri oranında bir direnç gösterdiler…
Hatta 74. dakikada beraberlik için çok net bir gol pozisyonunu değerlendiremediler…
Bursaspor maç genelinde oyuna hükmetti… Gerçek bir lider takım görüntüsü çizdi. Konsantrasyonunu hiç kaybetmedi… Tabii bir yandan da gözler Kahramanmaraş’taki maçtaydı… Orada ev sahibinin Karşıyaka’yı yenmesi, Bursaspor’un şampiyonluğunu erken ilan etmesi anlamına geliyordu…
Muhammet Demir’in sezonu kapattığı düşünülürken sahalara dönmesi ve bunu iki şık kafa golüyle taçlandırması takıma büyük moral kattı… Furkan Saki’nin kendi kalesine gol atması ise maçın talihsiz anıydı…
Ancak Karşıyaka’nın deplasmanda maçı tek golle kazanmasıyla şampiyonluk kutlamaları bir hafta sonraya kaldı.
Olsun, biraz gecikmeli ama daha ‘güçlü’ bir kutlama olsun!
