Gemlikspor için konuşmak kolaydır.
Kahvede konuşulur, tribünde konuşulur, sosyal medyada konuşulur.
“Bu takım şöyle olmalıydı”, “Şu futbolcu alınmalıydı”, “Bu yönetim böyle yapmalıydı” demek kolaydır.
Ama mesele gelip masanın başına oturmaya, imza atmaya, bütçe oluşturmaya, kapı kapı destek aramaya ve sezon boyunca o yükü taşımaya gelince iş değişiyor.
Bugün Gemlikspor tam da böyle bir eşikte duruyor.
Geçtiğimiz sezonu namağlup şampiyon tamamlayarak Bölgesel Amatör Lig’e yükselen, Gemlik’in yıllardır beklediği heyecanı yeniden yaşatan Gemlikspor, bu sezonu 6. sırada tamamladı. Play-off hedefi kıl payı kaçtı. Elbette içimizde bir burukluk var. Çünkü bu şehir daha fazlasını istiyordu. Tribün daha fazlasını bekliyordu. O arma daha büyük hedeflere yakışıyordu.
Ama şunu da unutmamak gerekir: Bölgesel Amatör Lig, dışarıdan göründüğü kadar kolay bir lig değil. Para ister, organizasyon ister, sabır ister, güçlü yönetim ister. Süper Amatör’den BAL’a çıkmak büyük başarıdır ama orada ayakta kalmak da ayrı bir mücadeledir.
Bu noktada dönemin başkanı Cem İlker Kamacı’ya da hakkını teslim etmek gerekir.
Zor bir dönemin başkanı oldu. Şampiyonluk sonrası beklentinin en yüksek olduğu, herkesin dilinde 3. Lig hayalinin dolaştığı bir süreçte kulübün sorumluluğunu üstlendi. Böyle dönemlerde başkanlık yapmak kolay değildir. Çünkü başarı geldiğinde alkış çok olur ama işler biraz sarpa sardığında eleştiriler de en önce yönetime yazılır.
Eksikler oldu mu? Olmuştur.
Keşke şöyle yapılsaydı dediğimiz işler var mı? Vardır.
Ama kimse mevcut yönetimin bu kulüp için emek verdiğini yok sayamaz. Gemlikspor’u sahada yalnız bırakmadılar. Bu yükün altına girdiler. Yeri geldi eleştirildiler, yeri geldi sessiz kaldılar, yeri geldi imkânlar ölçüsünde bu camiayı ayakta tutmaya çalıştılar.
Bugün ise mevcut yönetim, önümüzdeki sezon başkanlığa talip olmayacağını açıkladı ve kongre kararı aldı.
İşte asıl mesele de burada başlıyor.
Açıklamanın üzerinden zaman geçti. Fakat Gemlikspor gibi bir kulüp için hâlâ net şekilde ortaya çıkmış, “Ben bu göreve talibim” demiş güçlü bir irade kamuoyu önünde görülmedi.
Sessizlik var.
Hem de rahatsız edici bir sessizlik.
İnsan sormadan edemiyor:
Gemlikspor sahipsiz mi kalacak?
Bu kulüp, sadece maç günleri hatırlanacak bir kulüp mü?
Şampiyonluk kutlamalarında yanında durulacak ama kongre zamanı yalnız bırakılacak bir arma mı?
Gemlikspor, bu ilçenin en büyük spor markasıdır. Bu takımın mazisinde emek var, alın teri var, çocukların hayali var. Bugün Gemlik’te bir çocuk futbol okuluna yazılıyorsa, bir genç sahaya çıkarken hayal kuruyorsa, bunun içinde Gemlikspor’un da payı vardır.
Ama ne gariptir ki Gemlik’te herkes Gemlikspor’u sever, herkes başarılı olmasını ister; fakat iş sorumluluk almaya gelince ortalık bir anda tenhalaşır.
Gemlik’te iş insanı yok mu? Var.
Sanayici yok mu? Var.
Siyasetçi yok mu? Var.
Kurumlar, odalar, dernekler, güçlü çevreler yok mu? Var.
Peki Gemlikspor için kim var?
Bugün cevap bekleyen soru tam da budur.
Kulislerde bazı isimler konuşuluyor. Bunlardan biri Tan Okulları Sahibi Erten Kayan. İsmi camiada dolaşıyor, bazı kesimlerde beklenti de oluşturuyor. Ancak şu an için durum belirsizliğini koruyor. Aday olacak mı, olmayacak mı, bu yükün altına girmeyi düşünüyor mu; henüz net bir açıklama yok.
Bir diğer konuşulan isim ise gayrimenkul sektöründe şirketi bulunan İsmail Şirin. Şirin’in de başkanlık için adı geçerken, olası bir adaylık durumunda listesinde güçlü isimlerin ve iş insanlarının yer almasının beklendiği kulislerde konuşuluyor. Bu da camiada ayrı bir merak uyandırmış durumda.
Gelen kulis bilgilerinde bir başka hareketlilik daha var. Geçmiş dönem ve bu dönemin yönetim kurulu üyesi Hamza Aygün’ün de yeni bir liste hazırlığında olduğu konuşuluyor. Burada da merak edilen soru şu: Hamza Aygün bizzat başkan adayı olarak mı sahaya çıkacak, yoksa kendi oluşturduğu yapıyla başkanı kendisi mi tayin edecek? Bunun cevabı da önümüzdeki günlerde yapılacak kongrede daha net ortaya çıkacak gibi görünüyor.
Ancak isimlerin konuşulması başka, ortaya çıkıp sorumluluk almak başka.
Gemlikspor’un artık söylentilerle, bekleyişlerle, “olabilir”lerle kaybedecek zamanı yok. Yeni sezon dediğiniz şey bir anda kapıya dayanır. Teknik heyet, transfer, bütçe, sponsorluk, kamp programı, altyapı planlaması… Bunların hiçbiri son güne bırakılacak işler değil.
BAL’da geç kalırsanız, sezon başlamadan geriye düşersiniz.
Bugün yapılması gereken şey bellidir.
Gemlikspor’un etrafında güçlü bir ortak akıl oluşturulmalı. Başkan olacak isim kim olursa olsun, arkasında bu şehrin desteğini hissetmeli. Bu iş yalnızca bir kişinin sırtına bırakılmamalı. Yoksa bugün biri gelir, yarın yorulur, ertesi gün yine aynı soruları konuşuruz.
Mevcut yönetim bayrağı bırakacağını söyledi. Bu, aynı zamanda Gemlik’e yapılmış açık bir çağrıdır.
“Biz elimizden geleni yaptık, şimdi sıra sizde” çağrısıdır bu.
Peki Gemlik bu çağrıyı duyacak mı?
Yoksa herkes uzaktan izlemeye devam mı edecek?
Gemlikspor’un bugünkü meselesi yalnızca başkanlık meselesi değildir. Bu mesele, Gemlik’in kendi değerine ne kadar sahip çıktığının meselesidir. Çünkü bir şehrin takımı sahipsiz kalıyorsa, orada sadece futbol değil, aidiyet duygusu da yara alır.
Bu yüzden artık lafı dolandırmaya gerek yok.
Gemlikspor’un yeni sezona belirsizlikle girmesi bu şehre yakışmaz.
Mevcut yönetim görev süresi boyunca elinden geleni yaptı; eleştirisiyle, övgüsüyle bir dönemi taşıdı. Şimdi bu arma yeni bir sahiplenme bekliyor.
Bu sahiplenme sadece tribünden olmaz.
Sosyal medyada destek mesajı paylaşmakla olmaz.
Maç kazanınca fotoğraf vermekle olmaz.
Gemlikspor için bugün gerçekten elini taşın altına koyacak insanlara ihtiyaç var.
Erten Kayan olur, İsmail Şirin olur, Hamza Aygün olur, başka bir isim olur… Kim olursa olsun, mesele artık kişilerin ötesindedir.
Mesele Gemlikspor’un yalnız bırakılıp bırakılmayacağıdır.
Bu şehir, Gemlikspor’u sahipsiz bırakmamalı.
Çünkü Gemlikspor yalnız kalırsa, kaybeden sadece bir futbol takımı olmaz.
Kaybeden Gemlik olur.
Ve bu sessizlik, en çok da Gemlik’e yakışmaz.
